Review: Marseille seizoen 2

MarseilleIn 2016 kwam Netflix met de Franse serie Marseille en dat was wel oké. Vooral door de vergelijkingen met House of Cards kon de serie niet aan verwachtingen voldoen. In het tweede seizoen, dat twee jaar later kwam, zijn er nieuwe schrijvers en dat heeft best goed uitgepakt.

Samenvatting

Doordat Robert Taro (Gérard Depardieu) nu in het ziekenhuis ligt zijn de verkiezingen gestopt en mag de gemeenteraad een burgemeester kiezen. Lucas Barres (Benoît Magimel) doet zijn best om die positie te bemachtigen en werkt samen met de rechtse partij Parti Français. Hij maakt Jeanne Coste (Natacha Régnier) locoburgemeester waarmee hij ook een affaire krijgt. Later besluit Lucas zijn taak als burgemeester neer te leggen en dan is Jeanne de burgemeester van Marseille. Ondertussen krijgt de stad te maken met de dood van de voorzitter van de voetbalclub Sporting Marseille. Hij is een oude vriend van Robert en die neemt dan ook tijdelijk zijn functie over. Julia (Stéphane Caillard) papt aan met de zoon van de voorzitter: Driss (Vladimir Consigny) en onderzoekt de dood van zijn vader. Het spoor loopt via een bodyguard die ze volgt en het lijkt er op dat er moord in het spel is. Als de bodyguard wordt doodgeschoten levert dat haar een trauma op.

De ex-vriend van Julia, Eric (Guillaume Arnault) komt vrij uit de gevangenis en moet werken voor Farid (Hedi Bouchenafa). Als een geradicaliseerde celgenoot hem opzoekt weet Eric een aanslag via een drone te voorkomen. Rachel Taro (Géraldine Pailhas) ontmoet op het station Todd die goed piano kan spelen. Ze wil hem helpen, maar omdat zijn vader geen papieren heeft moet hij naar een pleeggezin en zij besluit hem dan in huis te nemen. Op de achtergrond speelt de verkoop van het stadion van Sporting Marseille en de voetbalclub zelf. Iets waar de partij van Jeanne Coste voor is en ook erg ver gaat om dat te realiseren.

Marseille

Analyse

Wat opvalt aan dit tweede seizoen van Marseille is dat er rust in de serie is gekomen. Vorig seizoen had iedereen dubbele agenda’s en dat valt nu wat mee. Ook zijn er echt een stuk minder seksscènes en dat alles geeft de serie lucht. De eerste aflevering knoopt alle eindjes van het vorige seizoen af en dan kunnen we beginnen aan het nieuwe verhaal, maar het bouwt wel voort op het eerste seizoen. Zo zien we Eric weer terug, die eigenlijk nog steeds Julia terug wil, maar nu voor Farid moet werken en eigenlijk compleet doordraait. Rachel Taro krijgt eindelijk ook een verhaallijn en komt in de problemen als ze een illegaal jongetje wil helpen die erg muzikaal is.

Al het drama komt dit seizoen voort uit de personen zelf. Taro die Lucas nu echt erkent en ook zelf weet dat hij het burgemeesterschap door moet geven. Lucas ontdekt dat hij een goede vader wil zijn en daardoor zijn politieke rivaliteit opzij wil zetten. Julia kiest eindelijk voor haarzelf en vertrekt. Zelfs Eric, die erg doordraait kan je op zich wel volgen: Hij heeft Julia twee keer gered van de dood en wil daar erkenning voor.

Het nieuwe personage dit seizoen is Jeanne Coste een rechtse conservatieve politica en het is best een intrigerend personage en geeft een frisse wind. Eerst denk je dat ze een trekpop is van het partijbestuur, maar al snel zie je dat ze zelf ook ambitieus is en als haar standpunt over abortus (Het is geen vorm van anticonceptie, dus is ze er op tegen) wel heel vaak naar voren komt weet je gewoon dat ze ongewenst zwanger zal worden. Dat gebeurt dan ook: ze raakt zwanger van haar affaire met Lucas en dat zorgt eigenlijk voor een goede verhaallijn. Lucas die zonder zijn vader is opgegroeid en er voor het kind wil zijn en Jeanne die het kind eigenlijk niet wil, maar abortus tegen haar principes is. Het had iets heel moois voor een volgend seizoen kunnen zijn, Lucas die een vader probeert te zijn en Jeanne die haar carrière en principes met een kind weet te combineren. Maar ze kiezen toch voor een makkelijke uitweg: Ze gooit haar principes overboord en ondergaat abortus. Wat wel een goed einde aan haar personage was dat ze dit niet politiek wilde gebruiken en dus ontslag nam. Dat was sterk aan het personage, maar toch is het jammer want er had zoveel meer ingezeten.

Het tweede seizoen van Marseille is echt een verbetering ten opzichte van het eerste seizoen en het kijkt gewoon heel makkelijk weg. De afleveringen zijn ook niet al te lang en daardoor ben je snel door het tweede seizoen heen. Maar toch laat het niet een hele grote indruk en is het gewoon lekker vermaak. Het is echt een prima seizoen, en er wordt in de laatste minuten nog gehint naar een derde seizoen en dat lijkt me eigenlijk wel leuk, als ze de stijgende lijn door kunnen zetten tenminste.

Serie: Marseille – seizoen 2
Afleveringen: 8
Jaar: 2018
Acteurs: Gérard Depardieu, Benoît Magimel, Géraldine Pailhas, Stéphanie Caillard, Nadia Fares, Guillaume Arnault, Nassim Si Ahmed, Natacha Régnier, Vladimir Consigny
Cijfer: 7,5

Wat vind jij van het tweede seizoen van Marseille? Laat hieronder je mening achter!

Lees ook:

Redactie