Going Dutch seizoen 1: hilarische comedy op z’n Hollands

Centraal staat kolonel Patrick Quinn, een luidruchtige en zelfverzekerde militair die jarenlang met onderscheidingen in verschillende oorlogsgebieden heeft gediend. Zijn carrière neemt echter een onverwachte wending wanneer een woedende tirade van hem viraal gaat. Als straf wordt hij gedegradeerd en naar Garrison Stroopsdorf gestuurd, een Amerikaanse legerbasis in Nederland die volgens Quinn weinig meer voorstelt dan een veredeld vakantieoord.

Voor iemand die gewend is aan militaire actie en strakke discipline is Stroopsdorf dan ook een ware nachtmerrie. Van tanks en wapens lijkt nauwelijks sprake te zijn. In plaats daarvan beschikt de basis over opvallend comfortabele voorzieningen, waaronder een ultramoderne bowlingbaan, een luxe wasserette en een fromagerie. Quinn ziet het als zijn persoonlijke missie om de slapende eenheid weer militaire discipline bij te brengen. Alleen krijgt hij daarbij te maken met een probleem dat aanzienlijk ingewikkelder is dan een gebrek aan orde en gezag.

De vorige interim-commandant van de basis blijkt namelijk niemand minder dan zijn eigen dochter Maggie Quinn. De relatie tussen vader en dochter is ernstig beschadigd en de komst van Patrick zorgt dan ook direct voor de nodige spanning. Waar de kolonel denkt dat hij vooral een disfunctionele legerbasis moet hervormen, ontdekt hij al snel dat zijn grootste uitdaging misschien wel thuis ligt. De serie draait daardoor niet alleen om de vraag of Quinn van Stroopsdorf een efficiënte militaire eenheid kan maken, maar ook of hij eindelijk de relatie met zijn vervreemde dochter kan herstellen.

Dat zorgt voor een heerlijke combinatie van workplace-comedy en familiedrama. Patrick is gewend dat mensen naar hem luisteren, terwijl Maggie bepaald niet van plan is zich zomaar door haar vader te laten commanderen. Ondertussen moet de kolonel leren omgaan met collega’s die totaal andere prioriteiten hebben dan hij gewend is. In plaats van een strijd om strategische posities gaat het op deze basis net zo makkelijk over bowling, de wasserette of de kwaliteit van de kaas. Juist het enorme verschil tussen Quinns militaire bravoure en zijn comfortabele nieuwe omgeving vormt een belangrijke bron van humor.

Voor de kijker is het bovendien een serie die zich gemakkelijk laat wegkijken. Het eerste seizoen telt tien afleveringen met een speelduur van ongeveer een halfuur. Daarmee past Going Dutch uitstekend binnen het klassieke sitcom-format. Elke aflevering biedt een nieuwe aanleiding voor chaos, terwijl de grotere verhaallijn rond Patrick en Maggie zich langzaam verder ontwikkelt. En wie na het eerste seizoen nog lang niet genoeg heeft van de merkwaardige legerbasis, heeft goed nieuws: in de Verenigde Staten werd de serie al snel met een tweede seizoen beloond.

Een groot deel van de aantrekkingskracht komt natuurlijk van de cast. Denis Leary neemt als Patrick Quinn de rol op zich van de norse, luidruchtige kolonel die zichzelf maar moeilijk kan aanpassen aan zijn nieuwe werkelijkheid. Leary is bij het Amerikaanse publiek vooral bekend door zijn hoofdrol in de veelgeprezen brandweerserie Rescue Me en brengt precies de scherpe komische timing mee die voor dit personage nodig is.

Zijn dochter Maggie wordt gespeeld door Taylor Misiak, die grote bekendheid verwierf dankzij haar rol in de comedyserie Dave. De chemie tussen Misiak en Leary vormt een belangrijk onderdeel van de serie, omdat hun personages elkaar voortdurend uitdagen en tegelijkertijd duidelijk met een ingewikkeld verleden worstelen. Danny Pudi zorgt vervolgens als Major Abraham Shah, de XO en rechterhand van Quinn, voor een extra dosis komische energie. Pudi is natuurlijk bij velen onvergetelijk als de geniale en eigenzinnige Abed Nadir uit Community.

Ook Laci Mosley en Hal Cumpston maken deel uit van de cast, terwijl de serie bovendien kan rekenen op gastoptredens van bekende namen als Joe Morton en Catherine Tate. Daarmee heeft Going Dutch een cast in huis die moeiteloos kan schakelen tussen overdreven Amerikaanse humor, ongemakkelijke familietaferelen en de absurde situaties waarin de personages voortdurend terechtkomen.

Achter de serie zit showrunner en bedenker Joel Church-Cooper, die eerder verantwoordelijk was voor de scherpe comedy Brockmire. Going Dutch is geen verfilming van een boek en is evenmin gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Het is een volledig originele sitcom die vooral speelt met de bureaucratie en eigenaardigheden van grote organisaties zoals het leger.

Church-Cooper en uitvoerend producent Denis Leary gebruiken die militaire omgeving vervolgens voor een klassieke workplace-comedy waarin de inzet bewust opvallend laag is. De personages dragen uniformen, maar hoeven ondertussen vooral te zien te overleven in een omgeving die meer weg heeft van een comfortabel resort dan van een strategische militaire post. Daar komt de botsing tussen de Amerikaanse mentaliteit en de vermeend relaxte Europese levensstijl nog eens bovenop. Nederland vormt zo niet alleen het decor, maar ook een belangrijk onderdeel van de grap.

Going Dutch lijkt daarmee precies de serie voor iedereen die na een lange dag behoefte heeft aan luchtige comedy zonder ingewikkelde verhaallijnen. De combinatie van een autoritaire kolonel, een rebelse dochter, een nutteloze legerbasis en een onverwacht goed uitgeruste kaaswinkel levert genoeg ingrediënten op voor een sitcom die zichzelf vooral niet te serieus neemt.

Dus zet de bitterballen op tafel, haal wat goede kaas in huis en maak je klaar voor een legerbasis waar de grootste strijd misschien wel helemaal niets met oorlog te maken heeft. Het eerste seizoen van Going Dutch is vanaf 5 september te zien op Veronica. Eén ding lijkt alvast duidelijk: in deze Amerikaanse legerbasis worden de belangrijkste veldslagen waarschijnlijk niet met wapens uitgevochten, maar met een flinke dosis Hollandse nuchterheid.